Pink
Week drie van november 1978, zaterdag.
Ik loop mijn favoriete platenzaak in Amsterdam binnen. Als ik ‘Utrechtsestraat’ schrijf, weet een groot deel van de Nederlandse bevolking welke ik bedoel. Correct: Concerto.
Uit de speakers klinkt een wat hese, hoge stem. Strakke muziek die niet helemaal past in mijn muzikale zoektocht, die in 1973 al startte. Ik zocht een nummer met daarin de frase “pink ribbons in her hair, golden lockers’. Closed harmony gezongen, beetje Americana met mooi gitaarwerk.
In de vijf jaar zoeken had ik inmiddels een platencollectie opgebouwd van zo’n 400 stuks, uiteindelijk vooral symfonische rock. Yes, Genesis etcetera.
Maar dit klonk anders en raakte mij meteen. Haal die band maar uit de speakers en verkoop mij de elpee, dacht ik. Vijf minuutjes later stond ik buiten met Outlandos d’amour van The Police. Ik fietste met tegenwind en regen naar huis en zette thuis direct de plaat op. Dit was gaaf, dit was anders. Mijn liefde voor New Wave was geboren.
Op school kenden wij een leuk systeem binnen een illuster groepje muziekliefhebbers. Elke maandag gaven we elkaar een aantal cassettebandjes, nadat je had verteld wat je nieuwste aanwinst qua elpee was. Niemand wilde echter The Police. Ze wilden bekende namen als Santana, Queen, Led Zeppelin, Pink Floyd.
Fast forward >>> naar zaterdag 31 maart 1979. Weer Concerto, maar nu een plaat van een wereldberoemde band gescoord. Breakfast in America van Supertramp. Briljant fris. Maar maandag bleek ik niet de enige te zijn met deze elpee en hoefde ik opnieuw geen cassettebandjes op te nemen voor de daarop volgende week.
De maanden erna liep de belangstelling voor het uitwisselen van muziek af en het was al duidelijk dat ik de school ging verlaten wegens tweemaal doubleren.
De pinkstervakantie ging voorbij. De eerste maandag erna stond ineens het groepje weer om mij heen te stuiteren en ik kreeg zeven cassettebandjes in mijn handen gedrukt. Op Pinkpop had een Brits bandje enorme indruk gemaakt. “Die elpee van The Police. Die had jij toch?”
Dit uitwisselen van leuke muziek miste ik echt het meeste op de nieuwe school. En het nummer dat ik zelf zocht? Nooit gevonden.
“Pink ribbons in your hair, golden lockers….”
